Είναι πολλά που θέλω να πω
Είναι πολλά λόγια που ναι να σκορπίσω στη μέρα που περνάει
Κάνω υπομονή γιατί μόνη θα μείνω η καημένη
Και θα θρηνήσω αθόρυβα μαυροφορεμένη η σιωπή μου και μετά
Θα κάνω μια καινούργια αρχή ..
Μόνη θέλω να θρηνήσω μόνη να χαρώ την ημέρα που φεύγεις σαν αηδόνι κελαηδιστό
Όρθια σε λησμονώ κάποτε κάποτε ήσουν κάποτε ότι δεν θα σαι ξανά
Θα ήθελα να γελάω πιο δυνατά απ'την πίκρα μου,θα θελα να κλαίω πιο φωναχτά απ'την ψυχή μου μα δεν μπορώ την φωνή μου να βρω αυτά τα λόγια επίτηδες τα ξεχνώ..
Και όλα τα μάτια που τώρα να κοιτώ τώρα όλα τα αγαπώ μάτια που δεν θα ξαναδώ
Σύννεφα χαράματα ήτανε κακά περάσματα μάντεψα την μερα που θα ρθει πως δεν θα σε ξαναδω ..μην θρηνείς μην το αρνηθείς καρδιά μου δεν θα αλλάξει ότι ήτανε γραφτό.
Χαίρεται! στο πρόσωπο που περνούσε κάθε μέρα από εδώ…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου